#ikherdenk Nederlands-Indië (#Indieherdenking)
Mijn oog valt eerst op #ikherdenk. Ik maak een grapje dat de Nederlandse regering maar eens haar excuses aan moet bieden aan de Friezen, voor het uitmoorden van vele Friezen en nog veel meer schandalige dingen die er gebeurd zijn ten nadele van de Friese bevolking.
Dan zie ik staan “Nederlands-Indië”. Mijn hart slaat even over. Wat zou Nederland aan het herdenken zijn inzake Nederlands-Indië ???
Ik herinner mij nog hoe ik, a long time ago, op de HAVO leerde over Nederlands-Indië. Mijn boosheid bij het onderwerp werd destijds alsmaar groter. “WAAROM VERTELT MEN NIET DE WAARHEID?” dacht ik als tiener. Ondertussen begrijp ik dat de wereld bestaat uit liegen over het verleden. Liegen om de geschiedenis minder erg te laten lijken.
Uit een bron, die mij zeer dierbaar was, hoorde ik de verhalen over de mannen in Nederlands-Indië. Die waren niet altijd slecht hoor. Hij vertelde hoe mooi het was daar, hoe leuk de mensen waren, hoe mooi het was om met een mooie vrouw op het strand te zitten en te genieten van de ondergaande zon. Toen hij hersenbloedingen had gekregen vertelde hij “je moet weten dat ik nooit apen uit de boom geschoten heb”. Dat wist ik al, want ik had altijd de verhalen gehoord over het aapje wat hij als soort van huisdier had.
Je kon op diverse manieren naar Nederlands-Indië gaan om te “vechten”. Ik heb altijd het verhaal gehoord van de Indiëganger die Nederland wilde helpen bevrijden van de Duitsers, maar door de Nederlandse regering naar Nederlands-Indië werd gestuurd “want dat was ook Nederland”.
Het was een wrede oorlog. In de geschiedenisboeken en publicaties werd vaak vermeld dat het geweld van de Nederlanders jegens de Indonesiërs extreem was. Dat er veel afgeslacht werd. De laatste jaren wordt dit beeld gelukkig recht getrokken. Vergeet niet dat de Nederlanders die uit het Jappenkamp kwamen, omgebracht werden door de jongeren van Indonesië die veel sympathie hadden voor de "Jappen". Denk ook aan de mannen die door de “bushbush” op patrouille liepen … en er zomaar ineens één of twee minder liepen.
Een oorlog heeft altijd twee gezichten, dat is gewoon zo. Maar de vele onwaarheden die altijd verteld zijn over de Indië veteranen … AUW! En laten we niet vergeten hoe er met deze (jonge)mannen omgegaan werd toen ze vanuit Nederlands-Indië weer in Nederland kwamen!! Er kon niet over gesproken worden, want de mensen geloofden ze niet. “Dat soort dingen zijn helemaal niet gebeurd” of “Nee dat kan helemaal niet”, waren veelgehoorde opmerkingen. Deze mannen hielden zich uiteindelijk stil en konden er met niemand over praten. Uiteindelijk leidde dit bij sommigen tot psychische problemen, bij anderen bleef het bij vreselijke dromen.
JA! #Ikherdenk zeker Nederlands-Indië! Maar dan vooral de mensen die bij thuiskomst niet begrepen werden en niet aan de hand van de informatie die de overheid mij altijd voorgespiegeld heeft.
Ik denk toch dat ik ooit maar eens een boek moet gaan schrijven over de verhalen die ik vaak gehoord heb uit deze periode
Dan zie ik staan “Nederlands-Indië”. Mijn hart slaat even over. Wat zou Nederland aan het herdenken zijn inzake Nederlands-Indië ???
Ik herinner mij nog hoe ik, a long time ago, op de HAVO leerde over Nederlands-Indië. Mijn boosheid bij het onderwerp werd destijds alsmaar groter. “WAAROM VERTELT MEN NIET DE WAARHEID?” dacht ik als tiener. Ondertussen begrijp ik dat de wereld bestaat uit liegen over het verleden. Liegen om de geschiedenis minder erg te laten lijken.
Uit een bron, die mij zeer dierbaar was, hoorde ik de verhalen over de mannen in Nederlands-Indië. Die waren niet altijd slecht hoor. Hij vertelde hoe mooi het was daar, hoe leuk de mensen waren, hoe mooi het was om met een mooie vrouw op het strand te zitten en te genieten van de ondergaande zon. Toen hij hersenbloedingen had gekregen vertelde hij “je moet weten dat ik nooit apen uit de boom geschoten heb”. Dat wist ik al, want ik had altijd de verhalen gehoord over het aapje wat hij als soort van huisdier had.
Je kon op diverse manieren naar Nederlands-Indië gaan om te “vechten”. Ik heb altijd het verhaal gehoord van de Indiëganger die Nederland wilde helpen bevrijden van de Duitsers, maar door de Nederlandse regering naar Nederlands-Indië werd gestuurd “want dat was ook Nederland”.
Het was een wrede oorlog. In de geschiedenisboeken en publicaties werd vaak vermeld dat het geweld van de Nederlanders jegens de Indonesiërs extreem was. Dat er veel afgeslacht werd. De laatste jaren wordt dit beeld gelukkig recht getrokken. Vergeet niet dat de Nederlanders die uit het Jappenkamp kwamen, omgebracht werden door de jongeren van Indonesië die veel sympathie hadden voor de "Jappen". Denk ook aan de mannen die door de “bushbush” op patrouille liepen … en er zomaar ineens één of twee minder liepen.
Een oorlog heeft altijd twee gezichten, dat is gewoon zo. Maar de vele onwaarheden die altijd verteld zijn over de Indië veteranen … AUW! En laten we niet vergeten hoe er met deze (jonge)mannen omgegaan werd toen ze vanuit Nederlands-Indië weer in Nederland kwamen!! Er kon niet over gesproken worden, want de mensen geloofden ze niet. “Dat soort dingen zijn helemaal niet gebeurd” of “Nee dat kan helemaal niet”, waren veelgehoorde opmerkingen. Deze mannen hielden zich uiteindelijk stil en konden er met niemand over praten. Uiteindelijk leidde dit bij sommigen tot psychische problemen, bij anderen bleef het bij vreselijke dromen.
JA! #Ikherdenk zeker Nederlands-Indië! Maar dan vooral de mensen die bij thuiskomst niet begrepen werden en niet aan de hand van de informatie die de overheid mij altijd voorgespiegeld heeft.
Ik denk toch dat ik ooit maar eens een boek moet gaan schrijven over de verhalen die ik vaak gehoord heb uit deze periode
Reacties
Een reactie posten