Frankrijk, DAG 5; van Cancale naar La Rochelle
Op de 5e dag stond de reis van Cancale naar La Rochelle in de planning. Deze trip is, volgens Google Maps, te doen in +/- 3 uurtjes en 30 minuten. Via deze standaard route moet je tol betalen. Tom tom gaf ook de mogelijkheid “tolwegen vermijden”. Je rijdt een uur langer, maar je bespaart op de tol kosten!
Na wederom een heerlijk ontbijt van Robert en Marie-Christine gingen we op pad. Er valt niet veel te vertellen over de hele reis eigenlijk. De binnendoor wegen zijn best goed te doen. Je hebt een mooie omgeving. Je kunt stoppen waar je wilt. Er valt weinig over te zeggen. Oh behalve dat je geen wegwerkzaamheden moet hebben EN dat je soms over hele kleine weggetjes moet. Lol!
Her en der brengt deze route je wel bij wat grotere plaatsen. Ook kwamen we een prachtig kerkhof tegen. Bij welke plaats dit was, ik weet het niet meer! Maar dit kerkhof draagt de naam “cimetière de l'aumonerie”. Ik heb al druk gezocht op google en googlemaps. Mocht ik een geniale ingeving hebben (komt maar zelden voor), dan post ik de plaats later nog.
Mijn reisgenoot had in Flow magazine iets gelezen over “hartjes” verzamelen. Dat moest natuurlijk ook gebeuren op het kerkhof. Zelf ben ik altijd geïnteresseerd in de manier van “herdenken van de overledenen” in andere landen. Waar wij in Nederland allemaal regels qua hoogte van bebouwing en planten/struiken hebben op een kerkhof, hebben ze in Frankrijk helemaal geen regels. Zo lijkt het althans. Wandelend over dit kerkhof zie ik kruizen staan. De dichter in mij verzint allemaal regels op rijm. Ik moet en zal een gedicht schrijven met als achtergrond één van deze kruizen.
De reis gaat verder en we komen uiteindelijk aan bij “Hotel ** Le Beaulieu” in Puilboreau (voorstad van La Rochelle). Op zich ziet het er netjes uit voor ** ! De bedden zijn niet al te best. Verder weinig te zeuren.
We kleden ons even om en gaan de stad in. Natuurlijk hebben we niet gezocht naar een parkeerplaats. Bij de kruising van de Chemin du Rempart en de Rue Chasseloup-Loubat zie ik ineens een parkeerterrein! Hoppakee! En omdat het 14 juli is … je raadt het al: GRATIS PARKEREN! Per abuis had ik toch € 2,00 in de automaat gesmeten. Het kaartje was geldig tot en met 15 juli 14:00. We hopen dat iemand er gelukkig mee geworden is.
Van het parkeerterrein naar de stad loop je door een prachtig park. Er liepen mensen van een divers pluimage rond: verliefde stelletjes zaten heerlijk te zoenen, te knuffelen, handjes vast te houden. Skaters deden alles wat ze konden op hun skatebaan. Fietsers skeurden ons voorbij. En natuurlijk veel wandelaars. Tot mijn grote verbazing hebben ze in het park stukjes gereserveerd voor de biodiversiteit. Mooi he?
In de stad aangekomen zag ik de torens! OH MY GOSH! Mijn hart sloeg over. Ik wil ze vastpakken, ik wil er op klauteren, ik wil ze knuffelen!
Helaas had mijn reisgenoot genoeg oude gebouwen gezien. Omdat het de nationale feestdag was, wilde ik ook wel gezellig mee wandelen (lees: sjokken) over de braderie/markt. Het was ZO GIGANTISCH DRUK!
De linker toren heet “Tour de la Chaîne” en de rechter toren heet “Tour Saint-Nicolas” .. als ik het goed heb! Stiekem heb ik er spijt van dat ik niet met een bootje een tocht gemaakt heb. Volgens mij moet het vanaf het water er nog mooier uit zien! De prijzen van boottochten heb ik helaas niet kunnen zien, mocht je zelf in La Rochelle zijn vraag het dan even! Als het mooi weer is is een boottocht wel een aanrader! Vanaf de kade kon je met een bootje ook naar Fort Boyard trouwens.
Natuurlijk is het op 14 juli vooral feest! Diverse bandjes traden op en mensen genoten met volle teugen van deze mooie dag.
Zelf genoot ik ook van de graffiti die ik zag op een paar muren:
Je kunt het vernieling noemen, maar ik vind dit best kunstig gedaan!
We wandelen verder over de markt en door de kleine winkelstraatjes. Aan het einde van de Rue Saint-Nicolas zie ik ineens de “Eglise Saint-Sauveur” staan:
Je kunt aan deze kerk goed zien dat er heel wat aan verbouwd/bijgebouwd/gerestaureerd is. Toch heeft de toren, van dichtbij, een bijzondere structuur. Juist de diverse stijlen die in elkaar versmelten geven het een bepaalde charme.
Van al dat slenteren, wandelen, mooie indrukken opdoen, zweten, etc, krijg je wel trek in een lekker hapje. We besloten om bij het kleine restaurantje “Pizza Ludoti Grill” te gaan eten op Rue de la Chaîne 14. Wat ik besteld heb weet ik echt niet meer, maar de dubbelgeklapte pizza paste niet eens op het bord. De bediening was zeer attent, sprak Engels (WOW!) en ze waren ook snel.
Ondertussen luisterde ik een stel Zweden af, die aan de tafel naast ons zaten. Altijd handig om meerdere talen te kunnen verstaan.
Na het eten bleken we toch vermoeider te zijn dan verwacht. Dag 4 was super druk en dag 6 werd SUPER veel autorijden en veel wandelen/bekijken in de warmte. We besloten dus om terug te gaan naar het hotel.
Eenmaal in het hotel aangekomen gingen dan ook snel de luiken van de ogen dicht! Oant moarn! Tot morgen.
Na wederom een heerlijk ontbijt van Robert en Marie-Christine gingen we op pad. Er valt niet veel te vertellen over de hele reis eigenlijk. De binnendoor wegen zijn best goed te doen. Je hebt een mooie omgeving. Je kunt stoppen waar je wilt. Er valt weinig over te zeggen. Oh behalve dat je geen wegwerkzaamheden moet hebben EN dat je soms over hele kleine weggetjes moet. Lol!
Her en der brengt deze route je wel bij wat grotere plaatsen. Ook kwamen we een prachtig kerkhof tegen. Bij welke plaats dit was, ik weet het niet meer! Maar dit kerkhof draagt de naam “cimetière de l'aumonerie”. Ik heb al druk gezocht op google en googlemaps. Mocht ik een geniale ingeving hebben (komt maar zelden voor), dan post ik de plaats later nog.
Mijn reisgenoot had in Flow magazine iets gelezen over “hartjes” verzamelen. Dat moest natuurlijk ook gebeuren op het kerkhof. Zelf ben ik altijd geïnteresseerd in de manier van “herdenken van de overledenen” in andere landen. Waar wij in Nederland allemaal regels qua hoogte van bebouwing en planten/struiken hebben op een kerkhof, hebben ze in Frankrijk helemaal geen regels. Zo lijkt het althans. Wandelend over dit kerkhof zie ik kruizen staan. De dichter in mij verzint allemaal regels op rijm. Ik moet en zal een gedicht schrijven met als achtergrond één van deze kruizen.
De reis gaat verder en we komen uiteindelijk aan bij “Hotel ** Le Beaulieu” in Puilboreau (voorstad van La Rochelle). Op zich ziet het er netjes uit voor ** ! De bedden zijn niet al te best. Verder weinig te zeuren.
We kleden ons even om en gaan de stad in. Natuurlijk hebben we niet gezocht naar een parkeerplaats. Bij de kruising van de Chemin du Rempart en de Rue Chasseloup-Loubat zie ik ineens een parkeerterrein! Hoppakee! En omdat het 14 juli is … je raadt het al: GRATIS PARKEREN! Per abuis had ik toch € 2,00 in de automaat gesmeten. Het kaartje was geldig tot en met 15 juli 14:00. We hopen dat iemand er gelukkig mee geworden is.
Van het parkeerterrein naar de stad loop je door een prachtig park. Er liepen mensen van een divers pluimage rond: verliefde stelletjes zaten heerlijk te zoenen, te knuffelen, handjes vast te houden. Skaters deden alles wat ze konden op hun skatebaan. Fietsers skeurden ons voorbij. En natuurlijk veel wandelaars. Tot mijn grote verbazing hebben ze in het park stukjes gereserveerd voor de biodiversiteit. Mooi he?
In de stad aangekomen zag ik de torens! OH MY GOSH! Mijn hart sloeg over. Ik wil ze vastpakken, ik wil er op klauteren, ik wil ze knuffelen!
Helaas had mijn reisgenoot genoeg oude gebouwen gezien. Omdat het de nationale feestdag was, wilde ik ook wel gezellig mee wandelen (lees: sjokken) over de braderie/markt. Het was ZO GIGANTISCH DRUK!
De linker toren heet “Tour de la Chaîne” en de rechter toren heet “Tour Saint-Nicolas” .. als ik het goed heb! Stiekem heb ik er spijt van dat ik niet met een bootje een tocht gemaakt heb. Volgens mij moet het vanaf het water er nog mooier uit zien! De prijzen van boottochten heb ik helaas niet kunnen zien, mocht je zelf in La Rochelle zijn vraag het dan even! Als het mooi weer is is een boottocht wel een aanrader! Vanaf de kade kon je met een bootje ook naar Fort Boyard trouwens.
Natuurlijk is het op 14 juli vooral feest! Diverse bandjes traden op en mensen genoten met volle teugen van deze mooie dag.
Zelf genoot ik ook van de graffiti die ik zag op een paar muren:
Je kunt het vernieling noemen, maar ik vind dit best kunstig gedaan!
We wandelen verder over de markt en door de kleine winkelstraatjes. Aan het einde van de Rue Saint-Nicolas zie ik ineens de “Eglise Saint-Sauveur” staan:
Je kunt aan deze kerk goed zien dat er heel wat aan verbouwd/bijgebouwd/gerestaureerd is. Toch heeft de toren, van dichtbij, een bijzondere structuur. Juist de diverse stijlen die in elkaar versmelten geven het een bepaalde charme.
Van al dat slenteren, wandelen, mooie indrukken opdoen, zweten, etc, krijg je wel trek in een lekker hapje. We besloten om bij het kleine restaurantje “Pizza Ludoti Grill” te gaan eten op Rue de la Chaîne 14. Wat ik besteld heb weet ik echt niet meer, maar de dubbelgeklapte pizza paste niet eens op het bord. De bediening was zeer attent, sprak Engels (WOW!) en ze waren ook snel.
Ondertussen luisterde ik een stel Zweden af, die aan de tafel naast ons zaten. Altijd handig om meerdere talen te kunnen verstaan.
Na het eten bleken we toch vermoeider te zijn dan verwacht. Dag 4 was super druk en dag 6 werd SUPER veel autorijden en veel wandelen/bekijken in de warmte. We besloten dus om terug te gaan naar het hotel.
Eenmaal in het hotel aangekomen gingen dan ook snel de luiken van de ogen dicht! Oant moarn! Tot morgen.
Reacties
Een reactie posten