Huttenbouwweek ! Bijna #backtoschool!
** TIK TIK TIK TIK **
Wat een rotgeluid, wtf is dat?
** TIK TIK TIK TIK **
Hallo ik slaap nog hoor … effe nokke nou!
** TIK TIK TIK TIK TIK TIK TIK **
Oh ja, de laatste week van de zomervakantie is altijd huttenbouwweek …
Heerlijk nostalgisch. Zo fijn dat ze dit nog altijd doen. Eigenlijk is het voor de kids ook super goed dat het nog altijd georganiseerd wordt. Lekker hutten bouwen. Flink met die hamers er op los slaan, fanatieke ouders die willen dat jij de mooiste hut van het hele universum maakt, anderen die jaloers zijn omdat jij WEL 2 verdiepingen kunt maken.
Vandaag was de eerste dag van de huttenbouwweek. Vanuit mijn (werk)kamer heb ik nog geen enkel kind horen janken en/of vechten. Wacht maar … dat komt dag 2 of dag 3 wel. Maar dag 1 is altijd fantastisch!! Dit brengt toch wel herinneringen bij mij naar boven:
Dag 1: Als kind zijnde deed ik ook altijd mee aan de huttenbouwweek. Heerlijk, die eerste dag al super vroeg wakker zijn … de hamer, waar mijn initialen A.L. ingespijkerd waren door mijn vader (eigenlijk was het gewoon de hamer van mijn pa .. maar oke), lag al een hele nacht op mij te wachten … oude kleren aan .. en gaan met die banaan euhm pallets! Samen met mijn buurtjes deed ik mee. De beste stukken hout probeerden wij voor iedereen weg te kapen. Binnen een dag moest de hut klaar zijn!
Dag 2: “Zou de hut er nog altijd staan?” was ’s ochtends de eerste gedachte. Na het ontbijt zo snel mogelijk kijken. Het is wel eens gebeurd dat de hut NIET meer helemaal intact was, of dat er schandalige eeuh baldadige jeugd ’s nachts in had gezeten. Dan moesten we er weer op los timmeren. Vaak liep er op dag 2 wel iemand in een spijker … janken … JANKEN !!! Spijker dwars door de schoen. Soms liepen de spanningen na die eerste nacht hoog op, want ja er werd natuurlijk genoeg gejat vanuit de hutten.
Dag 3: Vaak werd er op de derde dag een soort van rommelmarkt georganiseerd. Ook werd de winnaar van de titel “mooiste hut” bekend gemaakt. Zo ver ik mij kan herinneren heb ik nooit de eerste prijs gewonnen. Dat maakte mij niet zoveel uit eigenlijk. De tokkies van de buurt kregen altijd ruzie om en nabij de derde dag. Er werd wel eens een klap uitgedeeld … want we waren allemaal moe.
Dag 4: Zo leuk als het maken van de hut was … zo FANTASTISCH was het in elkaar huffen van de hutten op de vierde dag. Oh my! Eerst alles er uit halen .. dan direct schoppen om ’t ding zo snel mogelijk kapot te hebben. Was je ‘s ochtends te laat, dan was iemand anders je voor en hadden ze jouw hut al gesloopt. Tussen de middag kregen we allemaal patat. Dit is volgens mij tegenwoordig vervangen door een BBQ ’s avonds. In de eerste jaren van mijn deelname aan de huttenbouwweek, werd het hout opgestookt in een super groot kampvuur. Dat werd, helaas, afgeschaft omdat de brandweer en de gemeente het niet meer verantwoord vonden.
Dag 5: Ik kan het mij niet meer goed herinneren of we op dag 5 nog meer dingen deden. Vast wel … maar het enige wat mij bijgebleven is: SPUIT VOETBAL! Achter een grote bal aanrennen die voortgestuwd werd door het water uit de brandweerslangen! Helemaal onder de drek kwam je dan thuis. Maar wat hadden wij een lol!
Ik hoop dat iedere ouder zijn of haar kind(eren) echt mee laat doen aan een huttenbouwweek. Het is fantastisch! En als ze later 20 jaar ouder zijn … dan denken ze er nog steeds aan terug.
foto gewoon van internet geplukt, kon zo snel geen eigen foto vinden van vroegah! SORRY!
Wat een rotgeluid, wtf is dat?
** TIK TIK TIK TIK **
Hallo ik slaap nog hoor … effe nokke nou!
** TIK TIK TIK TIK TIK TIK TIK **
Oh ja, de laatste week van de zomervakantie is altijd huttenbouwweek …
Heerlijk nostalgisch. Zo fijn dat ze dit nog altijd doen. Eigenlijk is het voor de kids ook super goed dat het nog altijd georganiseerd wordt. Lekker hutten bouwen. Flink met die hamers er op los slaan, fanatieke ouders die willen dat jij de mooiste hut van het hele universum maakt, anderen die jaloers zijn omdat jij WEL 2 verdiepingen kunt maken.
Vandaag was de eerste dag van de huttenbouwweek. Vanuit mijn (werk)kamer heb ik nog geen enkel kind horen janken en/of vechten. Wacht maar … dat komt dag 2 of dag 3 wel. Maar dag 1 is altijd fantastisch!! Dit brengt toch wel herinneringen bij mij naar boven:
Dag 1: Als kind zijnde deed ik ook altijd mee aan de huttenbouwweek. Heerlijk, die eerste dag al super vroeg wakker zijn … de hamer, waar mijn initialen A.L. ingespijkerd waren door mijn vader (eigenlijk was het gewoon de hamer van mijn pa .. maar oke), lag al een hele nacht op mij te wachten … oude kleren aan .. en gaan met die banaan euhm pallets! Samen met mijn buurtjes deed ik mee. De beste stukken hout probeerden wij voor iedereen weg te kapen. Binnen een dag moest de hut klaar zijn!
Dag 2: “Zou de hut er nog altijd staan?” was ’s ochtends de eerste gedachte. Na het ontbijt zo snel mogelijk kijken. Het is wel eens gebeurd dat de hut NIET meer helemaal intact was, of dat er schandalige eeuh baldadige jeugd ’s nachts in had gezeten. Dan moesten we er weer op los timmeren. Vaak liep er op dag 2 wel iemand in een spijker … janken … JANKEN !!! Spijker dwars door de schoen. Soms liepen de spanningen na die eerste nacht hoog op, want ja er werd natuurlijk genoeg gejat vanuit de hutten.
Dag 3: Vaak werd er op de derde dag een soort van rommelmarkt georganiseerd. Ook werd de winnaar van de titel “mooiste hut” bekend gemaakt. Zo ver ik mij kan herinneren heb ik nooit de eerste prijs gewonnen. Dat maakte mij niet zoveel uit eigenlijk. De tokkies van de buurt kregen altijd ruzie om en nabij de derde dag. Er werd wel eens een klap uitgedeeld … want we waren allemaal moe.
Dag 4: Zo leuk als het maken van de hut was … zo FANTASTISCH was het in elkaar huffen van de hutten op de vierde dag. Oh my! Eerst alles er uit halen .. dan direct schoppen om ’t ding zo snel mogelijk kapot te hebben. Was je ‘s ochtends te laat, dan was iemand anders je voor en hadden ze jouw hut al gesloopt. Tussen de middag kregen we allemaal patat. Dit is volgens mij tegenwoordig vervangen door een BBQ ’s avonds. In de eerste jaren van mijn deelname aan de huttenbouwweek, werd het hout opgestookt in een super groot kampvuur. Dat werd, helaas, afgeschaft omdat de brandweer en de gemeente het niet meer verantwoord vonden.
Dag 5: Ik kan het mij niet meer goed herinneren of we op dag 5 nog meer dingen deden. Vast wel … maar het enige wat mij bijgebleven is: SPUIT VOETBAL! Achter een grote bal aanrennen die voortgestuwd werd door het water uit de brandweerslangen! Helemaal onder de drek kwam je dan thuis. Maar wat hadden wij een lol!
Ik hoop dat iedere ouder zijn of haar kind(eren) echt mee laat doen aan een huttenbouwweek. Het is fantastisch! En als ze later 20 jaar ouder zijn … dan denken ze er nog steeds aan terug.
foto gewoon van internet geplukt, kon zo snel geen eigen foto vinden van vroegah! SORRY!
Reacties
Een reactie posten