Frankrijk DAG 6; Oradour-sur-Glane
Vandaag zou de dag zijn waarbij we echt kippenvel zouden krijgen. Waar we vorig jaar een hele dag met kippenvel rondliepen door Auschwitz, was vandaag de beurt aan Oradour-sur-Glane.
We vertrokken vanuit La Rochelle en we vermeden de tolwegen. Dit leverde een prachtige route op door het mooie landschap. Al vanaf dag 1 riep ik dat er foto’s gemaakt moesten worden tussen de zonnebloem velden en rolletjes hooi (of stro, whatever). De reden van de hooi rollen is wel hilarisch te noemen. Als kind was ik met mijn ouders elk jaar in Frankrijk te vinden. De rollen lagen altijd netjes op de heuvels. Maar één keer rolde zo’n ding ineens naar beneden en kwam op de weg af! Ik weet nog hoe mijn moeder 7 kleuren scheet en mijn vader het gaspedaal flink intrapte. Zelf vond ik het vooral erg grappig.
Als eerste kwamen we langs een groot zonnebloemen veld. Man o man! Wat zou ik graag zo’n groot veld met zonnebloemen willen hebben. Volgend jaar maar eens beginnen met een volkstuin van 1 are en zien of ik die vol krijg met zonnebloemen. Ik denk dat ik in een vorig leven in Zuid Amerika gewoond heb ofzo, want zonnebloemen zijn echt mijn ding!
Een stuk verderop ging wens 2, van de hooi rollen, eindelijk in vervulling. Gelukkig lagen deze rollen stevig en konden ze geen kant op.
De route leidde over diverse prachtige binnendoor weggetjes, waar je, indien je genoeg tijd hebt, echt even moet stoppen. Het uitzicht is super mooi, je komt bij prachtige dorpjes langs. ECHT de moeite waard! Maar wij waren op weg naar Oradour-sur-Glane en moesten daarna nog naar Tours, dus we bleven doorrijden.
Handige informatie: er zijn 2 grote parkeerplaatsen bij Oradour-sur-Glane. Naast de ingang en eentje vlakbij het hek! Je kunt er gratis parkeren. Het monument in het nieuwe Oradour-sur-Glane ligt tegenover de ingang van het oude dorp. De entree is gratis!
Maar waarom is Oradour-sur-Glane zo bijzonder? Waarom moet je echt naar dit verwoestte dorp? Toen ik via WhatsApp mensen foto’s stuurde van Oradour, kreeg ik standaard de reactie: “oh dat is een spookstad”. Maar dat is ook logisch als je deze foto bekijkt:
Toch is het tegenwoordig een drukte van jewelste in Oradour. Veel mensen komen naar deze bijzondere/bizarre plek om te herinneren wat de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog gedaan hebben met de bevolking EN bezoekers van dit dorp: bijna 700 mensen in een korte tijd vermoord + in de fik gestoken! In de kerk, op onderstaande foto, werden de vrouwen en kinderen van Oradour-sur-Glane opgesloten.
De mannen werden opgesloten in diverse schuren en/of werden doodgeschoten op straat. Van deze moordpartijen zijn diverse herinneringen terug te vinden in de straten. In het Frans wordt dit aangegeven met een plakkaat waarop staat “HIER, plaats van pijniging. Een groep mannen is hier vermoord”. Ik kan nog wel veel meer vertellen. Maar foto’s zeggen soms meer:
Vergeet niet een bezoek te brengen aan het kerkhof. Hier liggen veel van de slachtoffers begraven. De graven zijn heel bijzonder om te bekijken. Voor het kerkhof vind je een ondergronds museum met spullen uit het, in de fik gestoken, Oradour. Eén van de meest bijzondere objecten is de klok die stil is blijven staan op het tijdstip van de gruwelijke moordpartij. (rechts bovenin):
Verder zie je op bovenstaande foto de bekendste plekken uit de Oradour-sur-Glane verhalen / foto’s die je ook op internet tegenkomt.
Ik zou nog veel meer kunnen vertellen over dit dorp, maar ik zou er zelf naartoe gaan als ik jou was! Het is heel indrukwekkend!
Waar je voor de entree van het oude Oradour-sur-Glane niets hoeft te betalen, moet je wel betalen voor het kleine museum bij de ingang. De entree is slechts € 2,00 per persoon. Het is niet meer dan logisch dat je dit even doet. De mensen die hier werken leveren mij een volkomen verveelde indruk en zijn niet bepaald gemotiveerd. Liever zien ze je vertrekken, scheelt weer werk! Jammer.
Toch gingen wij dit museum in. Echter vind je hier weinig. Bijzonder is de muur waarop foto’s van de overledenen geprojecteerd wordt (zie eerste collage foto), waarbij de namen ook opgenoemd worden. Daar naast vind je een kleine kamer met foto’s van de families en een paar verhalen. Meer is er niet te vinden. Hierbij de foto van één van de verhalen:
Na deze middag vol indrukken gingen we op weg naar ons hotel in Tours. Eerlijk is eerlijk, voor slechts € 39,90 kun je niks verwachten .. maar hotel Stars Tours Sud ** was dan ook daadwerkelijk 3x niks. Wat een bagger hotel. Het zag er oud uit, alleen wifi bij de receptie of op de trap, in de hal rook het naar wiet en/of diverse andere drugs soorten, er kwamen mannen binnen met (naar mijn idee) een hoertje, de bedden voelden aan alsof je na 1 nacht alleen maar bed bugs kon hebben, en de douche viel nog net niet uit elkaar.
Gelukkig was het voor slechts 1 nacht EN we waren super moe. Slapen lukte dus wel. Daarnaast was de gedachte aan de volgende dag al erg fijn .. want wie wil er nou niet terug naar de Normandische kust? Met deze heerlijke gedachte vielen mijn ogen snel dicht. Ook dag 6 was weer één met veel indrukken.
We vertrokken vanuit La Rochelle en we vermeden de tolwegen. Dit leverde een prachtige route op door het mooie landschap. Al vanaf dag 1 riep ik dat er foto’s gemaakt moesten worden tussen de zonnebloem velden en rolletjes hooi (of stro, whatever). De reden van de hooi rollen is wel hilarisch te noemen. Als kind was ik met mijn ouders elk jaar in Frankrijk te vinden. De rollen lagen altijd netjes op de heuvels. Maar één keer rolde zo’n ding ineens naar beneden en kwam op de weg af! Ik weet nog hoe mijn moeder 7 kleuren scheet en mijn vader het gaspedaal flink intrapte. Zelf vond ik het vooral erg grappig.
Als eerste kwamen we langs een groot zonnebloemen veld. Man o man! Wat zou ik graag zo’n groot veld met zonnebloemen willen hebben. Volgend jaar maar eens beginnen met een volkstuin van 1 are en zien of ik die vol krijg met zonnebloemen. Ik denk dat ik in een vorig leven in Zuid Amerika gewoond heb ofzo, want zonnebloemen zijn echt mijn ding!
Een stuk verderop ging wens 2, van de hooi rollen, eindelijk in vervulling. Gelukkig lagen deze rollen stevig en konden ze geen kant op.
De route leidde over diverse prachtige binnendoor weggetjes, waar je, indien je genoeg tijd hebt, echt even moet stoppen. Het uitzicht is super mooi, je komt bij prachtige dorpjes langs. ECHT de moeite waard! Maar wij waren op weg naar Oradour-sur-Glane en moesten daarna nog naar Tours, dus we bleven doorrijden.
Handige informatie: er zijn 2 grote parkeerplaatsen bij Oradour-sur-Glane. Naast de ingang en eentje vlakbij het hek! Je kunt er gratis parkeren. Het monument in het nieuwe Oradour-sur-Glane ligt tegenover de ingang van het oude dorp. De entree is gratis!
Maar waarom is Oradour-sur-Glane zo bijzonder? Waarom moet je echt naar dit verwoestte dorp? Toen ik via WhatsApp mensen foto’s stuurde van Oradour, kreeg ik standaard de reactie: “oh dat is een spookstad”. Maar dat is ook logisch als je deze foto bekijkt:
Toch is het tegenwoordig een drukte van jewelste in Oradour. Veel mensen komen naar deze bijzondere/bizarre plek om te herinneren wat de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog gedaan hebben met de bevolking EN bezoekers van dit dorp: bijna 700 mensen in een korte tijd vermoord + in de fik gestoken! In de kerk, op onderstaande foto, werden de vrouwen en kinderen van Oradour-sur-Glane opgesloten.
De mannen werden opgesloten in diverse schuren en/of werden doodgeschoten op straat. Van deze moordpartijen zijn diverse herinneringen terug te vinden in de straten. In het Frans wordt dit aangegeven met een plakkaat waarop staat “HIER, plaats van pijniging. Een groep mannen is hier vermoord”. Ik kan nog wel veel meer vertellen. Maar foto’s zeggen soms meer:
Vergeet niet een bezoek te brengen aan het kerkhof. Hier liggen veel van de slachtoffers begraven. De graven zijn heel bijzonder om te bekijken. Voor het kerkhof vind je een ondergronds museum met spullen uit het, in de fik gestoken, Oradour. Eén van de meest bijzondere objecten is de klok die stil is blijven staan op het tijdstip van de gruwelijke moordpartij. (rechts bovenin):
Verder zie je op bovenstaande foto de bekendste plekken uit de Oradour-sur-Glane verhalen / foto’s die je ook op internet tegenkomt.
Ik zou nog veel meer kunnen vertellen over dit dorp, maar ik zou er zelf naartoe gaan als ik jou was! Het is heel indrukwekkend!
Waar je voor de entree van het oude Oradour-sur-Glane niets hoeft te betalen, moet je wel betalen voor het kleine museum bij de ingang. De entree is slechts € 2,00 per persoon. Het is niet meer dan logisch dat je dit even doet. De mensen die hier werken leveren mij een volkomen verveelde indruk en zijn niet bepaald gemotiveerd. Liever zien ze je vertrekken, scheelt weer werk! Jammer.
Toch gingen wij dit museum in. Echter vind je hier weinig. Bijzonder is de muur waarop foto’s van de overledenen geprojecteerd wordt (zie eerste collage foto), waarbij de namen ook opgenoemd worden. Daar naast vind je een kleine kamer met foto’s van de families en een paar verhalen. Meer is er niet te vinden. Hierbij de foto van één van de verhalen:
Na deze middag vol indrukken gingen we op weg naar ons hotel in Tours. Eerlijk is eerlijk, voor slechts € 39,90 kun je niks verwachten .. maar hotel Stars Tours Sud ** was dan ook daadwerkelijk 3x niks. Wat een bagger hotel. Het zag er oud uit, alleen wifi bij de receptie of op de trap, in de hal rook het naar wiet en/of diverse andere drugs soorten, er kwamen mannen binnen met (naar mijn idee) een hoertje, de bedden voelden aan alsof je na 1 nacht alleen maar bed bugs kon hebben, en de douche viel nog net niet uit elkaar.
Gelukkig was het voor slechts 1 nacht EN we waren super moe. Slapen lukte dus wel. Daarnaast was de gedachte aan de volgende dag al erg fijn .. want wie wil er nou niet terug naar de Normandische kust? Met deze heerlijke gedachte vielen mijn ogen snel dicht. Ook dag 6 was weer één met veel indrukken.
Reacties
Een reactie posten