Het is #tropisch warm en ik ga even 70KM fietsen (+ 1km lopen)!
Wat een rare titel voor een blog. Meent hij dat nou serieus? Het #hitteplan is toch van kracht? Is ie wel helemaal lekker in zijn koppie?
Yup, ik meen het serieus. Wat is een hitteplan? Dat is toch voor bejaarden? En NEE ik ben niet lekker in mijn hoofd, vaak migraine en ménière en hartstikke gek … :) !
Deze fietstocht beschrijft vooral het stuk van Gaasterland, het mooiste stukje Friesland, naar Woudsend. Oh wacht, straks krijg ik ruzie: Gasterlân, ’t moaiste stikje Fryslân ! Ga er vooral eens heen. Echt mooi!
Om 10 uur had ik mijn heerlijke sexy fietsbroekje met zeemleer aangedaan. Mijn prachtige lotto T-shirt aangetrokken! Ik was er klaar voor! Mijn mede slachtoffer stond mij raar aan te kijken: “Neem je geen eten mee? Heb je genoeg aan 1 flesje water van 50CL”. Je voelt het al aan op je klikschoenen! Dit werd een fietstocht van 12 steden en 13 ongelukken.
De eerste 20 kilometer vliegen voorbij. Het landschap van Gaasterland is glooiend dankzij de laatste ijstijd. Prachtige heuveltjes, stukjes vals plat en heerlijk langs het IJsselmeer. Natuurlijk kun je ook door de bossen fietsen. Bos en water wisselen elkaar af. Er zijn diverse fietsroutes die je kunt volgen. Voor de sportieve fietser: let op: er zijn veel ouderen op de elektrische fiets. Laat je dus niet ontmoedigen als er een oudje bij “tegenwind + heuvel op” jou aan het inhalen is.
Het eerste rustpunt was na 28 kilometer in Stavoren. Het treinstation is het einde van de lijn die via Leeuwarden en Sneek naar Stavoren loopt. Je kunt dus, als je wilt, op de trein stappen richting Leeuwarden! Lees trouwens ook eens het verhaal over het Vrouwtje van Stavoren.
Na een heerlijk broodje haring naar binnen gewerkt te hebben … besloot ik toch maar om een nieuw flesje water te kopen. Flesje 1 was namelijk al leeg. OEPS! Van Stavoren ging de reis naar Woudsend. Maar hoe kom je daar eigenlijk? Gewoon bordjes volgen. Het levensgevaarlijke kruispunt van Hemelum hebben ze onlangs vernieuwd. Vroeger was daar een kruispunt waar vele ongelukken gebeurden, nu hebben ze een ovonde aangelegd waar naar mijn idee net zoveel ongelukken gaan gebeuren omdat je als fietser de auto’s amper tot niet kunt zien. Voor gevaar van eigen leven, en mijn mooie fiets, ging ik full speed over dit ding. Ik leef nog! Het is goed gegaan! YEAH! Nog even een leuk taalgrapje: het heet daar “Flinkeboskje”, letterlijk vertaald “flink bosje”.
Via Oudega en Elahuizen vervolgden we onze weg. Mijn fietsgenoot herkende de weg niet .. gelukkig was ik er ooit eerder geweest. Het water aan onze linkerkant wordt de “Fluessen” genoemd en op ’t einde de “Hegemer Mar”. Het stikte er van de bootjes! Maar dat is logisch met +/- 30 graden. Op dit stukje kreeg ik het even wat moeilijker. Dus in Woudsend even een ijsje eten en een plasje plegen. Gelukkig had de snackbar ook een kraan … dus kon ik mijn lege fles weer vullen.
“Waar blijven die 12 steden 13 ongelukken?” vraag jij je nu wellicht af. Ja dat dacht ik dus ook de hele tijd. Na Woudsend ging het heerlijk. Een stukje van de Elfstedentocht (op de fiets) zijn we ook tegen gekomen. Bij de brug van Spannenburg ging er iets mis … ik dacht dat ik een slag in mijn wiel had. Met 40km/u naar beneden racen vond ik eng en onderaan de heuvel wilde ik perse bekijken wat er aan de hand was. Je raadt het nooit! Een dikke bobbel in de band en losse stukken buitenband! OEPS! Na jaren trouwe dienst leek het einde in zicht. Nou niet getreurd dacht ik .. gewoon even doorfietsen en hopen dat ie heel blijft. Dat bleef hij, tot ik nog 1 kilometer te gaan had.
Fietsband: ** BAM! **
Ik: ** AAAAAAAAARGH! **
Yup ik schrok mij rot! Maar gelukkig was het vanaf dat moment nog maar 1 kilometer lopen .. op mijn klikschoenen.
En nu breng ik maar snel mijn fiets naar de fietsenmaker. Want er moet nog veel getraind worden voor volgend jaar. Want ja .. ik moet en zal die elfstedentocht eens fietsen!
Ps: ben je een ongetrainde fietser? Zorg voor een goed broekje met een goed stuk zeemleer. Scheelt je als man heel veel “slaperigheid” bij het klokkenspel en voor vrouwen is het beter voor de bips!
Yup, ik meen het serieus. Wat is een hitteplan? Dat is toch voor bejaarden? En NEE ik ben niet lekker in mijn hoofd, vaak migraine en ménière en hartstikke gek … :) !
Deze fietstocht beschrijft vooral het stuk van Gaasterland, het mooiste stukje Friesland, naar Woudsend. Oh wacht, straks krijg ik ruzie: Gasterlân, ’t moaiste stikje Fryslân ! Ga er vooral eens heen. Echt mooi!
Om 10 uur had ik mijn heerlijke sexy fietsbroekje met zeemleer aangedaan. Mijn prachtige lotto T-shirt aangetrokken! Ik was er klaar voor! Mijn mede slachtoffer stond mij raar aan te kijken: “Neem je geen eten mee? Heb je genoeg aan 1 flesje water van 50CL”. Je voelt het al aan op je klikschoenen! Dit werd een fietstocht van 12 steden en 13 ongelukken.
De eerste 20 kilometer vliegen voorbij. Het landschap van Gaasterland is glooiend dankzij de laatste ijstijd. Prachtige heuveltjes, stukjes vals plat en heerlijk langs het IJsselmeer. Natuurlijk kun je ook door de bossen fietsen. Bos en water wisselen elkaar af. Er zijn diverse fietsroutes die je kunt volgen. Voor de sportieve fietser: let op: er zijn veel ouderen op de elektrische fiets. Laat je dus niet ontmoedigen als er een oudje bij “tegenwind + heuvel op” jou aan het inhalen is.
Het eerste rustpunt was na 28 kilometer in Stavoren. Het treinstation is het einde van de lijn die via Leeuwarden en Sneek naar Stavoren loopt. Je kunt dus, als je wilt, op de trein stappen richting Leeuwarden! Lees trouwens ook eens het verhaal over het Vrouwtje van Stavoren.
Na een heerlijk broodje haring naar binnen gewerkt te hebben … besloot ik toch maar om een nieuw flesje water te kopen. Flesje 1 was namelijk al leeg. OEPS! Van Stavoren ging de reis naar Woudsend. Maar hoe kom je daar eigenlijk? Gewoon bordjes volgen. Het levensgevaarlijke kruispunt van Hemelum hebben ze onlangs vernieuwd. Vroeger was daar een kruispunt waar vele ongelukken gebeurden, nu hebben ze een ovonde aangelegd waar naar mijn idee net zoveel ongelukken gaan gebeuren omdat je als fietser de auto’s amper tot niet kunt zien. Voor gevaar van eigen leven, en mijn mooie fiets, ging ik full speed over dit ding. Ik leef nog! Het is goed gegaan! YEAH! Nog even een leuk taalgrapje: het heet daar “Flinkeboskje”, letterlijk vertaald “flink bosje”.
Via Oudega en Elahuizen vervolgden we onze weg. Mijn fietsgenoot herkende de weg niet .. gelukkig was ik er ooit eerder geweest. Het water aan onze linkerkant wordt de “Fluessen” genoemd en op ’t einde de “Hegemer Mar”. Het stikte er van de bootjes! Maar dat is logisch met +/- 30 graden. Op dit stukje kreeg ik het even wat moeilijker. Dus in Woudsend even een ijsje eten en een plasje plegen. Gelukkig had de snackbar ook een kraan … dus kon ik mijn lege fles weer vullen.
“Waar blijven die 12 steden 13 ongelukken?” vraag jij je nu wellicht af. Ja dat dacht ik dus ook de hele tijd. Na Woudsend ging het heerlijk. Een stukje van de Elfstedentocht (op de fiets) zijn we ook tegen gekomen. Bij de brug van Spannenburg ging er iets mis … ik dacht dat ik een slag in mijn wiel had. Met 40km/u naar beneden racen vond ik eng en onderaan de heuvel wilde ik perse bekijken wat er aan de hand was. Je raadt het nooit! Een dikke bobbel in de band en losse stukken buitenband! OEPS! Na jaren trouwe dienst leek het einde in zicht. Nou niet getreurd dacht ik .. gewoon even doorfietsen en hopen dat ie heel blijft. Dat bleef hij, tot ik nog 1 kilometer te gaan had.
Fietsband: ** BAM! **
Ik: ** AAAAAAAAARGH! **
Yup ik schrok mij rot! Maar gelukkig was het vanaf dat moment nog maar 1 kilometer lopen .. op mijn klikschoenen.
En nu breng ik maar snel mijn fiets naar de fietsenmaker. Want er moet nog veel getraind worden voor volgend jaar. Want ja .. ik moet en zal die elfstedentocht eens fietsen!
Ps: ben je een ongetrainde fietser? Zorg voor een goed broekje met een goed stuk zeemleer. Scheelt je als man heel veel “slaperigheid” bij het klokkenspel en voor vrouwen is het beter voor de bips!
Reacties
Een reactie posten