Anders Lundgren Blog

Noem het een dagje jeugdsentiment, noem het een educatief dagje, noem het wat je wilt. Maar dag 4 was eigenlijk gewoon een super drukke dag. Op mijn reisschema had ik dag 4 als “rust dag” genoteerd. Aan ’t einde van dit verhaal denk je: RUST? WELKE RUST? Het heerlijke ontbijt van Robert en Marie-Christine was eenvoudig maar zeer goed. Een heerlijke kan met koffie zorgde er bij mij voor dat mijn oogjes wagenwijd open gingen. De heerlijke croissants en broodjes gingen er in als … ja brood met jam! O, vergeet de sinaasappelsap niet! Ook heerlijk. In mijn steenkolen Frans heb ik uitgelegd wat we gingen doen. Ze dachten waarschijnlijk dat ik gek was. Na een rit van ongeveer een uur, kwamen we aan bij Cap Fréhel. Cap Fréhel valt op door het rode gesteente: Volgens Wikipedia is het een beschermd natuurgebied EN een broedplaats voor vele vogels. Ik zag er vooral veel meeuwen rond vliegen, maar ik ben dan ook geen vogel kenner. In de verte zie je Fort La Latte liggen! Je kunt hier de rotse...

Een croissantje in de snufferd, snel een bakkie pleur naar binnen werken bij de Mac Snack, en gaan met die banaan! Op naar stop 1: de Mont Saint Michel. Van de laatste keer herinner ik mij vooral veel mensen … HEEL VEEL MENSEN! Vandaar dat we vroeg vertrekken uit Bayeux. De reis is slechts anderhalf uur. Vanaf de snelweg zie je het eiland al liggen. Mijn hart begint sneller te kloppen. Al bij het verlaten van de snelweg zien we een bord staan met “Cimetiere Militaire Allemand”. Omdat we gisteren vergeten zijn om een Duitse begraafplaats te bezoeken, besluiten we om dit vandaag wel te doen. Tot onze grote verbazing ziet het er erg netjes uit en wordt het goed bijgehouden: Deze begraafplaats ligt vlakbij de Mont Saint-Michel. Vanaf de top van de begraafplaats kun je zelfs de Mont Saint-Michel zien liggen: Voor meer informatie over deze begraafplaats, google maar op “German War Cemetery Huisnes-sur-Mer”. We vervolgen onze reis en binnen een paar minuten staan we in de file bij de gro...

Vroeg uit de veren, ontbijtje naar binnen werken en gaan met die banaan! Via de D205 zijn we binnen een paar minuten, zo ongeveer, in het plaatsje Saint-Côme-de-Fresné. Vanuit de auto zie je ze al liggen: die grote brokstukken van de invasie. Drijvend in de zee! Een prachtig strand … met een vreselijke geschiedenis. In Arromanches hebben ze er een volledig museum aan gewijd, maar waar wij zijn in Saint-Côme-de-Fresné is helemaal niks. Behalve gratis parkeren en een mooie wandeling over het strand. Je kunt erg dicht bij de brokstukken komen. Zie foto: Het is wel handig om goede schoenen aan te trekken die niet lekken, aangezien je wel een beetje door de blubber moet baggeren voordat je er bent. Op het strand zie ik vooral groepen mensen genieten van “strand surfen” ofzo. Na lang genoten te hebben van de zee, de brokstukken en de vele schelpen op het strand, vervolgen we onze reis naar Arromanches. We slaan de ronde (360 graden) filmzaal over omdat we een druk en vol programma hebbe...

’s Ochtends om 6 uur vertrokken vanuit Friesland … onder het genot van een lading jaren 70 & 80 MP3 bestanden en een volgeladen auto. De grens tussen België en Frankrijk betekende eventjes rustig aan doen, maar totaal geen (paspoort) controle verder. De reis verliep voorspoedig en de gemaakte kosten voor de tolwegen richting Normandië waren verrassend laag. Aangezien ik deze reis gedeeltelijk als WO2 reis gepland had EN omdat we erg vroeg waren, gingen we niet direct naar het hotel in Bayeux maar begonnen we bij de Pegasus brug in Bénouville (vlakbij Ouistreham)! Deze brug ken je waarschijnlijk van de film “The Longest Day”. Mocht je een fanatieke computerspel speler zijn, dan kun je de Pegasus brug ook tegengekomen zijn in Call Of Duty en Battlefield 1942. Foto van de nieuwe brug: De originele brug ligt in het museum, maar de vernieuwde brug is ook zeker de moeite waard om te bekijken. Bij deze nieuwe brug staan ook nog een aantal monumenten,  daarmee bedoel ik niet...

Een boek recensie schrijven, nog nooit eerder gedaan! Op de HAVO maakte ik wel altijd boekverslagen, maar ja een review / recensie schrijf je toch anders. Ik ben een echte liefhebber van boeken lezen en als ik de concentratie heb is een boek snel uit. Dus hierbij mijn eerste boek recensie/review! David Baldacci, een schrijver die eigenlijk al jaren op mijn “te lezen” lijst stond, maar waar ik nog altijd niets van gelezen had. Toevallig kreeg ik het boek “De Schuldigen” op mijn verjaardag. Dit boek, met net geen 400 bladzijden, geeft aan de voorkant weer dat het een thriller is. De andere tekst aan de voorkant, “Wereldwijd meer dan 100 miljoen boeken verkocht”, zal wel slaan op de verzameling boeken die Baldacci uitgebracht heeft. Zou ik ook het Baldacci virus krijgen na dit boek? Door een fout te maken tijdens een missie kan Will Robie zich niet meer focussen. Dan krijgt hij ook nog eens te horen dat zijn vader aangeklaagd is voor moord. Dit brengt hem terug naar het stadje waar h...

Het moet niet gekker worden! Hoe moet ik iemand omschrijven met een “getint” uiterlijk? Want als ik zeg “zwart”, dan ben ik aan het discrimineren. Als ik zeg “gekleurd” dan is het ook niet goed. Of hebben we hier eigenlijk alleen maar te maken met een hype van een paar mensen die op hun denkbeeldige pikkie zijn getrapt? Laten we beginnen bij het begin: de slavernij was fout! Dat er door Nederland veel geld aan verdiend is, is natuurlijk super slecht. Maar het is wel een deel van onze cultuur. Als we al deze slavernij verwijzingen gaan verbannen uit onze samenleving, omdat een minderheid dat wil, dan is het besef hiervan ook weg. En laten we niet vergeten dat de slavenhandelaren vaak dezelfde huidskleur als de slaven zelf hadden. Anyway, de discussie tegenwoordig gaat eigenlijk helemaal niet over de slavernij. Er zijn een aantal schreeuwers in onze samenleving die graag aandacht willen hebben. De ene keer gaat het over asielzoekers, de andere keer over moslims, regelmatig over Sint...