Frankrijk, DAG 3; Mont Saint-Michel, Pointe Du Grouin, Cancale, Duitse begraafplaats.

Een croissantje in de snufferd, snel een bakkie pleur naar binnen werken bij de Mac Snack, en gaan met die banaan! Op naar stop 1: de Mont Saint Michel. Van de laatste keer herinner ik mij vooral veel mensen … HEEL VEEL MENSEN! Vandaar dat we vroeg vertrekken uit Bayeux. De reis is slechts anderhalf uur. Vanaf de snelweg zie je het eiland al liggen. Mijn hart begint sneller te kloppen.

Al bij het verlaten van de snelweg zien we een bord staan met “Cimetiere Militaire Allemand”. Omdat we gisteren vergeten zijn om een Duitse begraafplaats te bezoeken, besluiten we om dit vandaag wel te doen. Tot onze grote verbazing ziet het er erg netjes uit en wordt het goed bijgehouden:

Deze begraafplaats ligt vlakbij de Mont Saint-Michel. Vanaf de top van de begraafplaats kun je zelfs de Mont Saint-Michel zien liggen:

Voor meer informatie over deze begraafplaats, google maar op “German War Cemetery Huisnes-sur-Mer”.

We vervolgen onze reis en binnen een paar minuten staan we in de file bij de grote parkeerplaatsen van het bijzondere eiland. In mijn herinnering spookt een parkeerplaats vlakbij de “heuvel” rond. Waar je snel naar je auto toe moest rennen als het vloed ging worden en dan weg racen zodat je niet natte wielen krijgt. Weer een illusie armer … er zijn 2 grote parkeerterreinen aangelegd ver van de Mont Saint-Michel. De (gratis!) shuttle bussen zaten propje vol, we moesten 3 bussen uitzwaaien voordat wij aan de beurt waren. Dat deze locatie economisch ontwikkeld is in de laatste decennia moge duidelijk zijn. Halverwege kwamen we een toeristendorp tegen, waar de shuttle bus, vanzelfsprekend, ook stopte om mensen in en uit te laten stappen.

Dit jaar las ik het boek "Het mysterie van Mont Saint-Michel" van M. Chattam. Ik was erg benieuwd of mijn herinneringen, die ik koppelde aan het verhaal, nog juist waren. Toen ik uit de shuttle bus stapte en de Mont Saint-Michel zag liggen, kwamen de herinneringen al boven drijven. Maar wat wil je ook met zo’n uitzicht:

Tijdens mijn vorige bezoek moest er bij de entree betaald worden. Dit was nu niet meer het geval. De uiteindelijke parkeerkosten zijn tevens de entree! De smalle straatjes van dit eiland zijn afgeladen met mensen van een divers pluimage. Aziaten maken foto’s (klik klak kodak, zoals wij dat vroegah eens in Parijs noemden), Fransen zitten te picknicken, Nederlanders denken dat niemand Nederlands verstaat (erg leuk om dan tegen ze te gaan babbelen!), fanatieke WAT eeuh wadlopers en ga zo maar door.
 

Omdat ik zelf gek ben op (oude) kerken moge het geen verrassing zijn dat we ons direct een weg baanden door de mensen massa, richting de abdij! Ik kan wel veel foto’s plaatsen, maar dat doe ik lekker niet. Een impressie van de drukte:


De broeders en zuster van de Monastieke Gemeenschappen van Jeruzalem wilden niet op de foto. Stiekem toch gedaan:

Terwijl wij gebruik maakten van de shuttle dienst, waren er genoeg mensen die het stuk gingen lopen. Het is een flinke wandeling, maar mocht je genoeg tijd hebben dan is dat zeker de moeite waard en beter dan een bus vol mensen natuurlijk! Vergeet echter niet dat het op de Mont Saint-Michel lopen/sjokken is EN trappetje op en af!

(foto van de wandelroute)

Het betalen van de parkeertickets gaat niet bepaald snel. De machines stammen uit het jaar nul qua snelheid, maar hebben wel een pinpas mogelijkheid.

We vervolgen onze reis, de bestemming is Cancale! Helaas slaat het weer om en begint het keihard te regenen, mijn plannen voor een uitstapje bij en in Dol De Bretagne valt dus letterlijk in het water. We rijden er wel bij langs. Mont Dol zien we liggen, de enige heuvel in het verder vlakke landschap. Bij het bord “Saint-Benois Des Ondes” maak ik een foto voor mijn moeder en vraag haar ’s avonds of ze het nog herkend. Uiteraard krijg ik een foto terug uit een fotoalbum met, je raadt het nooit, een foto op dezelfde plek.

Vanuit Saint-Benoit ben je snel in Cancale. Een schattig vissersdorp met gezellige eetgelegenheden. Via de website www.chambres-hotes.fr had ik de B&B van Robert en Marie-Christine gevonden. Ze waren nog niet aanwezig op het moment dat we op de plek van bestemming waren, dus eerst maar even wat eten. Op één of andere manier durfde ik niet te beginnen aan de mosselen en andere week/schelpdiertjes. Uiteindelijk heb ik geen enkel stukje vis of week/schelpdier gegeten in de gehele vakantie. Maar ok, ik WEET dat ze heerlijk zijn hier en dat je gewoon kunt zien waar ze binnen gehengeld worden!

Na het eten brengen we onze spullen bij Robert en Marie-Christine, die ons super hartelijk ontvangen. Helaas spreken ze geen woord Engels. Maar het zijn echte schatten en mijn steenkolen Frans blijkt toch niet zo slecht te zijn. De badkamer is erg mooi en de slaapkamer is netjes! Snel kleden we ons even om. Op naar Pointe Du Grouin! Het waait flink, maar het uitzicht blijft fantastisch .. en vergeet het heerlijk klimmen en klauteren niet!

Zodra we uitgekeken zijn op de rotsen, gaan wij terug naar Cancale. Nog even een lange wandeling maken over de boulevard en het strand.

Daarna snel naar bed, want dag 4 belooft een drukke dag te worden met o.a. Fort La Latte en Saint-Malo.