Frankrijk, DAG 4; Cap Fréhel , Fort La Latte, Saint-Malo, Les Rochers Sculptés, Quatorze Juillet vuurwerk
Noem het een dagje jeugdsentiment, noem het een educatief dagje, noem het wat je wilt. Maar dag 4 was eigenlijk gewoon een super drukke dag. Op mijn reisschema had ik dag 4 als “rust dag” genoteerd. Aan ’t einde van dit verhaal denk je: RUST? WELKE RUST?
Het heerlijke ontbijt van Robert en Marie-Christine was eenvoudig maar zeer goed. Een heerlijke kan met koffie zorgde er bij mij voor dat mijn oogjes wagenwijd open gingen. De heerlijke croissants en broodjes gingen er in als … ja brood met jam! O, vergeet de sinaasappelsap niet! Ook heerlijk. In mijn steenkolen Frans heb ik uitgelegd wat we gingen doen. Ze dachten waarschijnlijk dat ik gek was.
Na een rit van ongeveer een uur, kwamen we aan bij Cap Fréhel.
Cap Fréhel valt op door het rode gesteente:
Volgens Wikipedia is het een beschermd natuurgebied EN een broedplaats voor vele vogels. Ik zag er vooral veel meeuwen rond vliegen, maar ik ben dan ook geen vogel kenner. In de verte zie je Fort La Latte liggen!
Je kunt hier de rotsen beklimmen (bijv. naar het verste puntje), maar je kunt ook een wandeling maken langs de kust. De route van Cap Fréhel naar Fort La Latte is onderdeel van de GR34 en duurt 1 uur en 15 minuten.
Maar met de auto is het slechts 7 minuten! Fort La Latte is voor mij echt een stuk jeugdsentiment. Cap Fréhel ook wel, maar ik ben nou eenmaal een kastelenfreak! Als kleine koter stond ik al naast de menhir (steen in de grond), als tiener weer … yup en nu als dertiger weer. Maar die foto komt in het privé fotoboek! Een stukje verder zie je het kasteel al liggen. Is het geen schoonheid?
Denk je nu, “goh dat kasteel komt mij bekend voor!”, dan kan dat kloppen. De videoclip “La Tribu De Dana” van Manau is hier opgenomen: https://youtu.be/iDJ0McwKCwQ . Het nummer stamt al uit 1998, een goede YouTube versie is niet te vinden helaas.
Cap Fréhel valt op door het rode gesteente:
Volgens Wikipedia is het een beschermd natuurgebied EN een broedplaats voor vele vogels. Ik zag er vooral veel meeuwen rond vliegen, maar ik ben dan ook geen vogel kenner. In de verte zie je Fort La Latte liggen!
Je kunt hier de rotsen beklimmen (bijv. naar het verste puntje), maar je kunt ook een wandeling maken langs de kust. De route van Cap Fréhel naar Fort La Latte is onderdeel van de GR34 en duurt 1 uur en 15 minuten.
Maar met de auto is het slechts 7 minuten! Fort La Latte is voor mij echt een stuk jeugdsentiment. Cap Fréhel ook wel, maar ik ben nou eenmaal een kastelenfreak! Als kleine koter stond ik al naast de menhir (steen in de grond), als tiener weer … yup en nu als dertiger weer. Maar die foto komt in het privé fotoboek! Een stukje verder zie je het kasteel al liggen. Is het geen schoonheid?
Denk je nu, “goh dat kasteel komt mij bekend voor!”, dan kan dat kloppen. De videoclip “La Tribu De Dana” van Manau is hier opgenomen: https://youtu.be/iDJ0McwKCwQ . Het nummer stamt al uit 1998, een goede YouTube versie is niet te vinden helaas.
Het hoogste punt van Fort La Latte zie je op onderstaande foto. In de videoclip La Tribu De Dana zie je de mannen dansen op de top van deze toren.
Zelf kun je tegenwoordig ook bovenop deze toren staan. Het uitzicht is fantastisch!
Je kunt ook een rondleiding krijgen in dit fort. De entree is slechts € 5,50 per volwassene (kinderen € 3,50). Voor meer informatie kun je kijken op Wikipedia of op de website www.castlelalatte.com (in het Frans).
Van Fort La Latte kon ik persoonlijk maar moeilijk afscheid nemen. Maar ja, we zouden ook nog naar het oude Saint-Malo. Dus mijn reisgenootje moest mij lostrekken van de kasteelmuren, mij over de ophaalbrug sleuren ... en huilend stapte ik weer achter het stuur. Stiekem wil ik gewoon de eigenaar van Fort La Latte zijn. Wat een prachtige plek is het!
Vanaf Fort La Latte is de rit naar Saint-Malo ongeveer 45 minuten. Wil je in Saint-Malo gratis parkeren? DAT KAN! Tussen de Ferry Terminal en Piscine Olympique Municipale du Naye is een stuk waar je de auto zo neer kunt kwakken. Wel aan het water, zonder bescherming! Zorg dus voor een goede handrem en wees niet bang! Mocht je betaald willen parkeren, dan is dat ook mogelijk op één van de parkeerterreinen naast het oude stadscentrum.
Je kunt ook een rondleiding krijgen in dit fort. De entree is slechts € 5,50 per volwassene (kinderen € 3,50). Voor meer informatie kun je kijken op Wikipedia of op de website www.castlelalatte.com (in het Frans).
Van Fort La Latte kon ik persoonlijk maar moeilijk afscheid nemen. Maar ja, we zouden ook nog naar het oude Saint-Malo. Dus mijn reisgenootje moest mij lostrekken van de kasteelmuren, mij over de ophaalbrug sleuren ... en huilend stapte ik weer achter het stuur. Stiekem wil ik gewoon de eigenaar van Fort La Latte zijn. Wat een prachtige plek is het!
Vanaf Fort La Latte is de rit naar Saint-Malo ongeveer 45 minuten. Wil je in Saint-Malo gratis parkeren? DAT KAN! Tussen de Ferry Terminal en Piscine Olympique Municipale du Naye is een stuk waar je de auto zo neer kunt kwakken. Wel aan het water, zonder bescherming! Zorg dus voor een goede handrem en wees niet bang! Mocht je betaald willen parkeren, dan is dat ook mogelijk op één van de parkeerterreinen naast het oude stadscentrum.
Saint-Malo is best een grote stad. Maar wij wilden alleen het gedeelte binnen de oude stadsmuur bekijken. Dit gedeelte wordt Intra-Muros genoemd.
Binnen de stadsmuren heb je veel winkeltjes en horeca. De prijzen vallen hier reuze mee, voor een stad waar het gigantisch druk is. Wij liepen zigzaggend door alle straatjes, het was een aangename temperatuur, maar veel mensen liepen te lurken aan een heel groot ijsje. Daar ik al 6 maanden op die eet ben, eet ik eigenlijk bijna geen zoetigheid. Toch kon ik deze verleiding niet weerstaan. Bij “Sanchez, L’Artisan Glacier” stond, JE GELOOFT HET NIET, een wachtrij!!! Dit ijs moest wel heel lekker en speciaal zijn. De conclusie was uiteindelijk dat je een gigantische grote hoorn krijgt met super veel ijs!
Binnen de stadsmuren heb je veel winkeltjes en horeca. De prijzen vallen hier reuze mee, voor een stad waar het gigantisch druk is. Wij liepen zigzaggend door alle straatjes, het was een aangename temperatuur, maar veel mensen liepen te lurken aan een heel groot ijsje. Daar ik al 6 maanden op die eet ben, eet ik eigenlijk bijna geen zoetigheid. Toch kon ik deze verleiding niet weerstaan. Bij “Sanchez, L’Artisan Glacier” stond, JE GELOOFT HET NIET, een wachtrij!!! Dit ijs moest wel heel lekker en speciaal zijn. De conclusie was uiteindelijk dat je een gigantische grote hoorn krijgt met super veel ijs!
Mocht je een strandliefhebber zijn, dan is Saint-Malo een prachtige plaats om te gaan zonnebaden. Een heel groot strand met een mooi uitzicht op “Fort National”:
Op het moment dat wij er waren, was het niet mogelijk om het fort te betreden.
Op het moment dat wij er waren, was het niet mogelijk om het fort te betreden.
Over de stadsmuren ligt een wandelroute. Dit is zeker de moeite waard indien je een wandel liefhebber bent. Het uitzicht is eigenlijk overal, aan de kant van de zee, fantastisch.
Kijk niet op van de Engelsen die hier massaal rondlopen. Vanuit de haven vertrekken de boten richting Portsmouth, St Helier (Jersey), Saint Peter Port (Guernsey), en Plymouth!
Toen ik de voorgaande keer in Saint-Malo was, had ik ook een soort van “in de rotsen uitgehakt verhaal” bezocht. Bij het Office de Tourisme zat een mooie Française die mij meteen wist te vertellen (in Nederlands EN Engels!!!!) dat het om “Les Rochers Sculptés” ging. Ze gaf mij een kaart mee.
Ik was helemaal blij dat ik weer op deze locatie was, mijn reisgenote had het eigenlijk wel gehad haha. Maar toch moest en zou ik over alle beelden heen klimmen. De priester heeft er 15 jaar over gedaan en het verhaal bevat ongeveer 300 figuren. Daarnaast is het uitzicht ook nog eens adembenemend. Hier een kleine impressie van de beelden die de priester (doof en stom!) uit de rotsen gehakt heeft en het uitzicht.
Let op: ze sluiten om 19:00 !! Entree is slechts € 2,50.
Het is slechts 20 minuten rijden naar Cancale. We besluiten een hapje te eten. Het is 13 juli, de avond voor de nationale feestdag Quatorze Juillet. In de baai van de Mont Saint-Michel betekent dat: VUURWERK! Het was op alle locaties al super druk omdat veel Fransen al vrij hadden, maar in Cancale blijkt het deze avond nog drukker.
De grootste stoorzender was een (slechte) DJ die muziek draaide terwijl er naast hem een draaimolen stond waar een heel ander genre muziek uit kwam. Gelukkig werd de stekker er uit getrokken op het moment dat het vuurwerk begon. Trouwens, in Frankrijk begint het vuurwerk ook niet op het genoemde tijdstip. We zagen het vuurwerk uit de buurt van Dol De Bretagne eerst omhoog schieten, daarna uit de richting van de Mont Saint-Michel … en uiteindelijk ook vanaf de pier van Cancale.
Stiekem ben ik wel een beetje erg gecharmeerd van deze plaats. Ga er vooral eens heen mocht je er nog nooit geweest zijn.
Dag 4 van de reis zat er op. Dag 5 staat in het teken van de reis naar La Rochelle en daar Quatorze Juillet vieren. Snel naar bed!
Kijk niet op van de Engelsen die hier massaal rondlopen. Vanuit de haven vertrekken de boten richting Portsmouth, St Helier (Jersey), Saint Peter Port (Guernsey), en Plymouth!
Toen ik de voorgaande keer in Saint-Malo was, had ik ook een soort van “in de rotsen uitgehakt verhaal” bezocht. Bij het Office de Tourisme zat een mooie Française die mij meteen wist te vertellen (in Nederlands EN Engels!!!!) dat het om “Les Rochers Sculptés” ging. Ze gaf mij een kaart mee.
Ik was helemaal blij dat ik weer op deze locatie was, mijn reisgenote had het eigenlijk wel gehad haha. Maar toch moest en zou ik over alle beelden heen klimmen. De priester heeft er 15 jaar over gedaan en het verhaal bevat ongeveer 300 figuren. Daarnaast is het uitzicht ook nog eens adembenemend. Hier een kleine impressie van de beelden die de priester (doof en stom!) uit de rotsen gehakt heeft en het uitzicht.
Let op: ze sluiten om 19:00 !! Entree is slechts € 2,50.
Het is slechts 20 minuten rijden naar Cancale. We besluiten een hapje te eten. Het is 13 juli, de avond voor de nationale feestdag Quatorze Juillet. In de baai van de Mont Saint-Michel betekent dat: VUURWERK! Het was op alle locaties al super druk omdat veel Fransen al vrij hadden, maar in Cancale blijkt het deze avond nog drukker.
De grootste stoorzender was een (slechte) DJ die muziek draaide terwijl er naast hem een draaimolen stond waar een heel ander genre muziek uit kwam. Gelukkig werd de stekker er uit getrokken op het moment dat het vuurwerk begon. Trouwens, in Frankrijk begint het vuurwerk ook niet op het genoemde tijdstip. We zagen het vuurwerk uit de buurt van Dol De Bretagne eerst omhoog schieten, daarna uit de richting van de Mont Saint-Michel … en uiteindelijk ook vanaf de pier van Cancale.
Stiekem ben ik wel een beetje erg gecharmeerd van deze plaats. Ga er vooral eens heen mocht je er nog nooit geweest zijn.
Dag 4 van de reis zat er op. Dag 5 staat in het teken van de reis naar La Rochelle en daar Quatorze Juillet vieren. Snel naar bed!
Reacties
Een reactie posten