#Filipijnen #blog 01: Vliegen, Manilla, Hotel en meer! #reisblog

Op een woensdag vertrok ik van Schiphol naar Manilla. Nog nooit was ik buiten Europa geweest .. dit was dus mijn eerste keer dat ik met alle controle dingen te maken kreeg. In mijn hoofd was dit één en al spanning en sensatie, maar in het echt stelde het niks voor. Ik had gekozen voor een retour ticket van Cathay Pacific. Deze maatschappij kwam als goedkoopste uit de bus. Nee, dit is geen reclame .. ik word niet betaald om ze te noemen ofzo.

Ik had gekozen voor de goedkoopste variant, mocht je graag willen slapen of wil je meer privacy .. neem dan een wat duurder kaartje. Tijdens de vlucht van Amsterdam naar Hong-Kong (12 uren) zat ik naast een vrouw met een kind. Het kind wilde niet stil blijven zitten en viel pas bij het uitstappen in slaap. Ik heb dus geen enkel moment kunnen slapen. Het eten wat je krijgt is basic, maar goed te doen. Wil je tussendoor ook wat te knabbelen hebben, dan moet je zelf wel even je edele zitvlak van de stoel halen.
Op het vliegveld van Hong-Kong moest ik 2 uren wachten. Dit is geen enkel probleem aangezien er genoeg te zien valt en als je van shoppen houdt: er zijn genoeg winkels. De vlucht van Hong-Kong naar Manilla betekende voor mij, wederom, geen slaap: nu zat ik naast een oude man die snurkte. Helaas, ik zou dus gewoon met een vermoeid hoofd arriveren op het vliegveld.

Via internet had ik een leuke dame leren kennen, zij zou de komende 3 weken geen moment van mijn zijde wijken. Aangezien we al  enige tijd gek op elkaar waren, zal het geen verrassing zijn dat we als koppel door het leven gaan. Dit zou de eerste keer zijn dat we elkaar in het echt zouden ontmoeten. Je hoort regelmatig negatieve verhalen over vrouwen op de Filipijnen, dus ik was toch iets terughoudend. Ik kan heel eerlijk zijn, als het goed zit .. dan zit het goed. Tussen ons zit het super goed!  Vanaf nu noem ik haar J.

Op Manilla Ninoy Aquino Airport stond ze op mij te wachten. Ze had mij al zien staan bij het bagagegedeelte, maar toen ik door de deuren kwam zag ik haar niet en zij mij ook niet. Typisch een momentje waarbij je gaat denken: “KLOTE! ZOU ZE ER TOCH NIET ZIJN?”. Natuurlijk deed de wifi van het vliegveld het voor geen ene sodemieter! Uiteindelijk kreeg ik het aan de praat en ik belde J. via WhatsApp. Ze zei dat ze tegenover de schuifdeuren van de aankomsthal stond, maar mij niet door de deuren had zien komen. Gelukkig herkende ik haar van de achterkant en toen ik zei: “Turn around” was alles goed.

Met de taxi gingen wij van het vliegveld naar het hotel toe. De omschakeling van de temperatuur was wel een klein dingetje. In Nederland was het 4 graden, in Manilla was het 32 graden. Just saying! Mijn dikke trui MOEST uit en de korte broek MOEST aan! Alleen .. dat kon pas in het hotel.
Wil je een taxi nemen, let dan wel goed op wat je doet! Er zijn veel chauffeurs die jou als toerist echt als een melkkoe zullen zien. Gelukkig wist zij wat te doen en kozen we voor een goedkope taxi. Laat ik het zo zeggen, voor dezelfde afstand betaal je in Amsterdam meer dan 20 euro .. hier betaalden we nog niet eens 2 euro!

Via Booking.com had ik een studio geregeld in The Beacon Tower bij "Stephen’s Condotel". Daar aangekomen bleek dat zij geen enkele kamer meer over hadden en dat ze mij hadden “doorgeschoven” naar Gemma. Omdat we te vroeg waren, moesten we ons nog even vermaken. Ik kleedde mij dus snel om naar de “zomer look” en kwam er achter dat ik mijn zonnebril kwijt was. In de taxi laten liggen. So be it. "Er zijn genoeg zonnebrillen te koop" vertelt J., dus “don’t worry”.

Aangezien ik te moe was verder niet veel gedaan. Natuurlijk heerlijk gegeten en vroeg naar bedje toe!

Omdat dit al heel veel tekst is, lijkt het mij beter de volgende dagen maar te bewaren voor blog 2! Dus .. tot de volgende Filipijnen blog!