Het einde van V&D

Aan het eind van de middag zag ik het voorbij komen op Facebook: het einde van Vroom en Dreesmann! Het eerste wat door mijn hoofd ging was iets als “wat sneu voor die 8000 medewerkers”. Al snel kwam dat andere stemmetje in mijn hoofd naar voren. Dat tweede stemmetje is meestal wat minder aardig. Dit keer zei stem 2: “maar dat dit bedrijf failliet ging was ook niet meer dan logisch”.

Een groot bedrijf, naar de sodemieter geholpen door hoge huren en het te laat inspelen op een veranderende markt. De eerste ben ik waarschijnlijk niet en ook de laatste zal ik niet zijn die deze stelling inneemt.

Jaren geleden veranderde het logo van V&D. Tot mijn grote verbazing werden de kleuren ZWART en WIT. Waarbij de kleur zwart wel een grote rol toebedeeld werd. Het team wat deze huisstijl bedacht heeft, zal dit gedaan hebben zonder eerst contact met mij op te nemen. Logisch, ik heb er nooit gewerkt. Maar als ik er werkte had ik toch zeker deze huisstijl verworpen. Indien juist toegepast kan de kleur zwart chique zijn, verkeerd toegepast geeft het een negatief en depressief gevoel.

De V&D in Sneek was “vroegah” voor mij altijd een fijne winkel om nieuwe kledij en schoolspullen uit te zoeken. Toen dit filiaal ging sluiten, kwam ik regelmatig in de vestiging te Leeuwarden. Niet omdat ik graag kleren ging shoppen maar juist om de bovenste verdieping waar de CD’s, boeken en spellen lagen. Natuurlijk speelde ook de (steenworp) afstand van mijn toenmalige werk een rol. Deze vestiging heb ik zien veranderen. Verbouwing na verbouwing, veranderingen werden doorgevoerd. Dit vaak ten nadele van een prachtig concept. Favoriet bleef het La Place restaurant. Voor de kledij ging ik wel naar betere winkels en voor boeken zat gelukkig een goedkopere variant om de hoek. CD’s waren ondertussen al ouderwets en spellen werden allemaal al online gespeeld.

Een veranderende markt is voor veel bedrijven een struikelblok aan het worden. Het is dan ook niet makkelijk om de juiste keuze te maken. Alles digitaal aanbieden is geen optie! Maar er moet een middenweg te vinden zijn. V&D heeft de boot gemist in deze middenweg. Dat kan niet anders. Daarnaast is het algemeen bekend dat de panden verre van goedkoop waren. Als je als bedrijf alleen maar op A-locaties zit, betaal je sowieso de hoofdprijs. Was het voor V&D dan niet slimmer geweest om naar goedkopere locaties te gaan? Ik kan dat niet beoordelen.

Tips voor een redding zijn ondertussen te laat. Vandaar dat ik nu bij mijn slotsom aangekomen ben. V&D is niet het eerste en ZEKER niet het laatste (grote) concern wat naar de Filistijnen geholpen is door de hedendaagse markt. Online shoppen is niet per definitie zaligmakend, maar wel noodzakelijk! Als consument moeten wij er wel voor waken dat niet alle winkels uit de winkelstraten verdwijnen. De grote bedrijven moeten klanten meer zien als “fans” van “het merk”! Zorg voor de klant, zorg voor die binding! Een tevreden mens = een tevreden klant = gratis reclame.

Allemachtig ik kan nog uren doorgaan over klantvriendelijkheid etc. Dat onderwerp komt later wel eens aan de orde.

Bedankt V&D voor alle mooie jaren. We zullen je missen in het straatbeeld.
Sterkte aan alle medewerkers.

^^ 16 februari gepost op https://anderslundgrenblog.wordpress.com/ ^^